لِلْمُتَوَسِّمِينَ * وَ إِنَّها لَبِسَبِيلٍ مُقِيمٍ » « 1 » ، يعنى : « به درستى كه در اين ( يعنى هلاك كردن ما قوم لوط را ) هر آينه نشان‌هاست از براى عبرت و پند صاحبان فراست را ( كه به فطانت در چيزها نگرند و حقيقت و علامت آن را بشناسند ) . و به درستى كه شهرهاى مؤتفكه هر آينه در سر راهى است دائم السلوك و ممّر قافله » . اسباط مىگويد كه : حضرت فرمود كه : « ماييم متوسمّين ( كه در چيزها مىنگريم و هر چه در آنهاست مىبينيم ) و اين راه ( كه امامت يا فراست است ) در ما ثابت و دايم است » . 579 / 2 . محمد بن يحيى ، از سَلمة بن خطّاب ، از يحيى بن ابراهيم روايت كرده است كه گفت : حديث كرد مرا اسباط ابن سالم و گفت كه : در خدمت امام جعفر صادق عليه السلام بودم كه مردى از اهل هيت « 2 » بر آن حضرت داخل شد ، و به حضرت عرض كرد كه : خدا تو را به اصلاح آورد ، چه مىفرمايى در قول خداى عزّوجلّ : « إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ » ؟ حضرت فرمود كه : « ماييم متوسمّين و اين راه در ما مقيم و ثابت است » . 580 / 3 . محمد بن اسماعيل ، از فضل بن شاذان ، از حمّاد بن عيسى ، از رِبْعى بن عبداللَّه ، از محمد بن مسلم ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است در قول خداى عزّوجلّ : « إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ » ، كه آن حضرت فرمود كه : « ايشان ، ائمّه عليهم السلام اند . رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : بپرهيزيد از فراست مؤمن و نيك نگريستن او براى دريافت چيزى ؛ زيرا كه مؤمن در چيزها نظر مىكند به نور خداى عزّوجلّ در فرمودهء خداى عزّوجلّ است كه : « إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ » » . 581 / 4 . محمد بن يحيى ، از حسن بن على كوفى ، از عُبيس بن هشام ، از عبداللَّه بن سليمان ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است در قول خداى عزّوجلّ : « إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ » ، كه فرمود : « ايشان ، ائمه‌اند » . و در « إِنَّها لَبِسَبِيلٍ مُقِيمٍ » ، فرمود كه : « اين سبيل ، هرگز از ما بيرون نمىرود » . 582 / 5 . محمد بن يحيى ، از محمد بن حسين ، از محمد بن اسلم ، از ابراهيم بن ايّوب ، از عمرو بن شمر ، از جابر ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود كه :

--> ( 1 ) . حجر ، 75 و 76 . ( 2 ) . هِيت ، شهرى در حوالى بغداد ، بالاتر از انبار و در كنار رود فرات .